Cliënt ervaringen

Hyperventilatie

Nietsvermoedend rij ik met mijn vriendin op snelweg, op weg naar Amersfoort. Knooppunt Hoevelaken nadert en ik krijg pijn op de borst, begin te trillen en kan nog net mijn auto langs de weg zetten. Paniek, dat was het, ik dacht dat me laatste minuten waren geslagen (dit omdat ik een spierziekte heb in combinatie met een cardiomiopathy) De ambulance kwam nadat mijn vriendin in paniek 112 had gebeld. Mijn mond hing scheef en me armen en benen samengetrokken, ik viel weg en kwam na enkele minuten weer bij met de ambulancebroeder naast me. Het was niet mijn hart maar een ernstige hyperventilatieaanval. "Gelukkig", dat woord was het eerste wat door me heen ging. Maar zo gelukkig werd ik in de periode hierna helemaal niet, ik durfde niet meer de snelweg op en ik kreeg te pas en te onpas angst-/paniek aanvallen. Het ging mijn leven beheersen en wist niet hoe ik dit alleen moest gaan oplossen. Ik weet nog dat de ambulancebroeder mij attendeerde op haptotherapie, "ik dacht; haptotherapie??? Vast een vaag en zweverig iets!". Toch moest er wat gaan gebeuren en heb ik de telefoon gepakt om een haptotherapeut te bellen. Jitske nam op en het voelde gelijk goed, haptotherapie is niet vaag en zweverig, het heeft mij gebracht wie ik nu ben; zelfverzekerd, met beide benen op de grond en vooral relaxed. Ik ben bij Jitske gekomen met een probleem maar ik kan het iedereen aanraden, zelfs als je denk dat alles ok met je is. Ik ben erachter gekomen dat je je moet realiseren wie je bent en wat-/ hoe je je voelt, in de hectiek van het leven gaan mensen maar gewoon door en dat heb ik nu gelukkig doorbroken dankzij deze therapie. (man-1988)

Hoog urgent

Ja zo voelde ik mij toen ik dan toch eindelijk de stap nam om hulp te zoeken. Waar had ik toch last van? Wat mankeerde mij toch?De buitenwereld zag mij als een vrolijke, hartelijke vrouw, waar je altijd terecht kon. Maar dat was een masker, diep van binnen was ik kapot, leeg, het leven verstikte mij. Er was geen genieten meer, deed alles op de automatische piloot. Ik was aan het overleven en de energie in mij verdween. Grenzen aangeven of mijn gevoel uiten deed ik niet. En vuile was hang je niet buiten, zo was mij geleerd. En als je al een poging deed, deed je dit zeer doordacht, vooral niemand kwetsen of te kort doen. Maar het was genoeg, zo wilde ik niet verder met als gevolg mijn noodkreet naar Jitske. Via de mail en snel op verzenden drukken voordat ik mij bedacht. Een afspraak volgde en nog twijfelde ik. “Doe ik hier goed aan? “. De eerste ontmoeting voelde direct goed, en voor ik het wist had ik mijn hart gelucht. En alleen dat luchtte al op! Maar nu moest er aan gewerkt worden, praten, oefeningen, voelen via licht handcontact en ook oefenen voor thuis. Zo kreeg ik inzicht in mijzelf, in mijn gevoel, in mijn sterke en zwakke punten. Ik klom weer uit het dal en zag de zon weer. Humor kwam terug en nam niet alles meer zo zwaar. Ik draag de last van anderen niet meer, kan los laten en geef mijn grenzen aan. Ik vond mijzelf terug en cijfer mezelf niet meer weg. Natuurlijk is er nog af en toe een dip, maar er is ook balans en energie, waardoor ik er weer bovenop kom en er niet in blijf hangen. Het leven biedt veel mooie dingen, ik geniet weer! (vrouw -1970)

Niet vanuit het hoofd maar vanuit het lijf!

Via een verhaal in de plaatselijke krant werd ik geattendeerd op de positieve ervaringen van een cliënt na een traject bij een haptonoom. Ik werd getriggerd doordat deze cliënt veel klachten had waar ik zelf ook mee liep. Ik had mezelf voorgenomen om een intake te doen. Na lang wachten heb ik de stap genomen om Jitske te mailen. De volgende dag werd ik al teruggebeld en hebben we een intake gehad. Dit beviel direct en het viel me op dat het laagdrempeliger was dan ik me vooraf voorstelde. In de diverse consulten die ik heb gehad hebben we iedere keer nieuwe zaken beetgepakt. Belangrijkste lessen die ik heb geleerd zijn: dicht bij mezelf blijven, hoe voel ik me echt?, pauzemomenten creëren en ruimte inbouwen, flexibel kunnen zijn en het belangrijkste voor mij persoonlijk: niet uit het hoofd, maar vanuit het lijf! Door dit traject met Jitske ben ik op weg geholpen om mezelf verder te ontwikkelen. Ik heb dit traject als zeer positief ervaren en kan Jitske van harte aanbevelen.​

Verbinding maken met jezelf - Grenzen herkennen-erkennen-bewaken

Via via kreeg ik de tip om, gezien mijn klachten van vermoeidheid, depressieve gedachten, mij afvragen wie ik eigenlijk ben en mag zijn, om op zoek te gaan naar een haptotherapeut. Via google kwam ik op de site van Jitske terecht en zelfs via het beeldscherm had ik het gevoel, n.a.v. haar introductie, dat zij mij begreep. Ik heb contact gezocht via de mail en werd al dezelfde dag terug gebeld en hebben we een afspraak gepland. In het begin was het vooral praten van mijn kant, en doorvragen, observeren en benoemen van haar kant. Voor mij was dat al een hele opluchting: erkenning krijgen voor wat ik voelde, en dacht. Nadenken waarom ik de dingen doe zoals ik ze doe. Toen ik de bank op moest was dat wel even wennen; ik vond het zo lastig om te voelen, ik deed alles met mijn hoofd. Jitske heeft me geleerd om te voelen en daarin ook te leren grenzen aan te geven en vooral ook te leren dat ik er zijn mocht zoals ik ben. Wat voor mij ook belangrijk was, leren verbindingen te leggen, hoe doe je dat, wat roept dat op bij anderen maar ook bij mijzelf. Al met al een behandeling waar ik enorm van ben opgeknapt. Als ik kijk wie ik nu ben? Weer energiek, geloof in mezelf en ik voel me steeds krachtiger worden. De praktische elementen uit de behandeling zijn een deel van mijzelf geworden zodat ik ze voor mijzelf en anderen in kan zetten.

Zo maar een paar kreten die mij erg hebben geholpen:

- Stop nog als het leuk is
- Ontspanning zoeken buiten je gezin
- Zoek het comfort, niet de pijn
- Antenne meer naar buiten gericht dan naar binnen.

Onzekerheid

Via via had ik weleens gehoord van haptotherapie, maar eigenlijk wist ik niet zo goed wat ik er van moest verwachten. Ik hoef toch met niemand te praten, ik ben toch niet gek? Het afgelopen jaar ben ik onder behandeling geweest bij Jitske.
Om de stap te zetten was voor mij best lastig. Na een aantal baan ervaringen wat mij erg tegen viel, wist ik niet meer wat ik precies wilde in het leven qua baan.Dat beïnvloede behoorlijk mijn leven. Het voelde voor mij als een erg groot probleem. Ik wist niet meer hoe ik uit de negatieve spiraal moest komen en wilde erg graag werken aan mijn onzekerheid. Toch kwam ik er zelf niet uit en zat totaal niet lekker in mijn vel. Totdat iemand mij tipte en zei joh is dat niet wat voor je? (nadat mijn familie dat ook al eens gezegd had). Toen heb ik besloten toch de telefoon te pakken en eens te horen of ik terecht kon. Al snel was er plek en kon ik bij Jitske terecht.
Ik vond het eerst best spannend want je weet niet goed wat je te wachten staat. Ik voelde me al erg snel om mijn gemak bij Jitske en kon goed mijn verhaal vertellen en had het gevoel dat ik begrepen werd. Na een aantal keer gesproken te hebben met Jitske was het tijd om eens te kijken hoe het in mijn lijf zat. Dan word al gauw een spiegel voor gehouden, soms schrik je daar van maar het zet je wel aan het denken. Om je gevoel uit te leggen vond ik in het begin wel lastig ook omdat je niet goed wist wat je voelde en hoe je dat moest uitleggen. Dat groeide en vanzelf ging dat beter. Ik voelde al snel dat ik me beter voelde en heb ook echt hele fijne tips gekregen waar ik voor thuis ook veel aan had. Vooral je gevoel volgen en niet alleen je hoofd, luisteren naar jezelf. Je kunt het voor jezelf een stuk makkelijker hebben als je weet wat je aan jezelf en in je lijf kunt veranderen. Ook als het goed gaat moet je je er bewust van zijn en niet op de automatische piloot verder gaan. Ik reed vaak weg bij Jitske met een super fijn, opgelucht en zorgeloos gevoel. Je denkt vaak dat je alleen voor een groot probleem met iemand kunt praten maar ook voor kleine dingen maakt het je leven zoveel rijker. Zelf heb ik geen seconde spijt gehad van dit traject ik voel me veel sterker volwassener en zelfverzekerder.

Hyperventilatie

Net zoals de meeste mensen, ben ook ik een mens met ‘bagage’. Inmiddels 51 jaar, heb ik ook de nodige -vaak onbewuste- ‘patronen’ opgebouwd.
Acht jaar geleden ben ik, met man en kinderen, een andere weg gegaan. Eigen keuzes gemaakt, en een nieuw leven opgebouwd, los van benauwde familieverbanden. Als je uit zo’n strak kerk/familie systeem stapt, kom je eerst in totale chaos terecht. Je moet voor jezelf leren denken, je moet eigenlijk ontdekken wie je zelf nou eigenlijk bent. En ondertussen moeten je kinderen begeleid worden, die komen met de nodige vragen, waar je zelf eigenlijk nog niet eens antwoord op hebt. Kortom: een hele klus! Samen zijn we daar uitgekomen. En je denkt dat je alles aardig onder controle hebt en dan op een dag… ga je hyperventileren. Naar de huisarts, en die stuurt me door naar de Haptonoom voor wat ‘Ademhalingsoefeningen’. Klinkt aannemelijk. En zo kwam ik bij Jitske terecht. Ik dacht daar met een keer of 3 wel klaar te zijn, maar dat liep anders. Ik dacht alles wel een plek gegeven te hebben maar kwam er gaandeweg achter dat er nog een stukje te gaan was, en daar had ik deskundige hulp bij nodig!

Gevoel en verstand
Buik en hoofd
Daar was nog veel te ontdekken.

In eerste instantie was ik nogal sceptisch. Je weet wel: vaag gedoe, flauwe oefeningen, enz. Een beeld dat ik ook om me heen wel hoor, maar totaal verkeerd! Gaandeweg in de gesprekken maakte Jitske mij er van bewust hoe ik alles onder controle hield door met mijn hoofd de dingen te beredeneren. Ze leerde me weer te durven voelen, en dat is best eng. Waar zit je gevoel? Altijd gedacht: in mijn hoofd. Dus niet!: je gevoel zit in je buik! (trouwens gewoon een bijbels gegeven: zie: klaagl.1:20 en Marcus 6: 34 waar de uitdrukking ‘innerlijk bewogen’ afgeleid is van het Griekse woord voor ‘ingewanden’ dus: buik)
Jitske maakte me d.m.v. eenvoudige oefeningen bewust van mijn lichaam. Zette me met beide benen letterlijk weer stevig op de grond. Ze leerde mij dat er naast mijn twee aangeleerde houdingen, de vecht- en de vlucht houding, nog een derde bestond: staande blijven! ‘Gewoon’ je ruimte innemen, je plekje op deze wereld, je bent iemand! Jitske heeft me geholpen om dat te ontdekken en in praktijk te brengen. En dat geeft rust, ruimte en ontspanning
Vaag gedoe? Helemaal niet! Heel duidelijk en erg praktisch!

Langdurige nekklachten - Bewust worden van je lichaam

Ik had al jaren last van mijn nek en kwam via fysiotherapie bij de haptotherapeut, Jitske. Daar bleek dat mijn nekpijn niet een opzichzelfstaand probleem is maar dat de nekpijn ergens vandaan kwam. (Men zij in de afgelopen 20 jaar, dat komt door spanning maar heb nooit kunnen vinden hoe ik ermee om kon gaan zodat de bron werd aangepakt van mijn nekpijn. Spieren los masseren en oefeningen doen was niet afdoende).
Als er een moeilijke of onverwachte situatie ontstaat dan 'bevriest' mijn lichaam, ik zet mijn lichaam onbewust vast. Van daaruit krijg ik dan ook de nekpijn weer. Door de ervaring bij de haptotherapeut, werd ik me bewust wat ik met mijn lichaam doe in bepaalde situaties. Daarnaast ontdekte ik dat ik niet een soort van filter heb waarbij ik de indrukken stapje voor stapje kan laten binnen komen, of een grens die mij bewaakt voor indrukken die bij me binnen komen. Bij mij staan alle ramen open, ook de zolder raampjes. Dit betekent dat voor mij veel indrukken emotioneel sterk binnen komen. Deze 2 samen zijn belangrijke ontdekkingen, indrukken die sterk emotioneel binnen komen en dat mijn lichaam verstijfd.
Eigenlijk is er nog een 3e belangrijke. En dat is dat ik mezelf veel op de kop geef als iets niet lukt of het kan altijd nog beter. Het boek van de hoogste plank?
En nog een 4e. Tijd, ik was nooit van de klok, geen horloge, vaak te laat, ik zat in 'geen tijd'. Maar ondertussen scheur ik wel door de dag heen alsof alles op een dag af moet. Ik betrap me er nog best vaak op dat ik weer aan het racen ben, ben aan het laagvliegen. Ik heb ook gemerkt dat ik dan gedissocieerd ben en niet bewust ben en geen voldoende aandacht heb voor mezelf of de ander, gebruik mezelf als werktuig. Op een gegeven moment wil mijn lichaam niet meer en doet er van alles zeer.
Ik rende onder een boom door in onze achtertuin, ik stopte en werd bewust van dat ik aan het rennen was en waarvoor? Tegen welke klok? Ik moest erom lachen, wel een zeldzaam moment. Nu gebeurt het vaker dat ik me dan bewust wordt en een treetje, een paar treetjes zachter wordt. Ik wordt bewuster in wat ik doe en heb meer aandacht voor wat er is of zich aandient en kan daar dan ook meer flexibel mee om gaan, niet in de lijn van verwachting wat ik die dag allemaal zal gaan doen.

Stap voor stap gingen we, Jitske en ik aan de slag zodat ik kon ervaren wat ik in bepaalde situaties deed en bewust worden van mijn lijf. Het voelen van mijn lijf. Niet alleen bijvoorbeeld een hand op mijn been, huid en hand voelen maar ook bv de warmte van de hand in mijn been en ook binnen in mijn been kon voelen. Dus niet alleen 'oppervlakkig' Klinkt misschien gek maar zo werd ik stukje bij beetje weer gewaar van mijn lichaam. Vanuit dit gewaar zijn kon ik beter met mezelf afstemmen hoe ik met bepaalde situaties kon omgaan. Ik kreeg een soort van beraad in mijn lijf waardoor ik eigen antwoorden kon vinden om met die situaties om te kunnen gaan. Dus geen uit mijn hoofd bedachte, oppervlakkig, boze of uit angst gecreëerde antwoorden of reacties, of uit opgelegde normen. Nee echt in verbinding, in diep contact met mezelf waardoor ik een diep en oprecht antwoord vanuit mezelf geef en meer in balans kom in hoe ik mezelf in bepaalde situaties kan manifesteren. Ik heb meer aandacht en ben zachter voor mijzelf en dit vertaald zich ook in mijn lichaam en naar mijn omgeving. Dit geeft mij een gevoel van vrijheid, ruimte om vrij te bewegen.

Verwerken van oude pijn - erkenning aan jezelf

Voor mij was haptonomie een ver begrip. Ik had er wel eens van gehoord, maar wat het doet en waarvoor het dient wist ik niet.
Voor mij betekent het jezelf weer terug vinden door middel van de volledige aandacht en interesse van de haptotherapeut. Mensen vroegen weel eens aan mij: " Wat houdt het eigenlijk in?" Dat kon ik moeilijk uitleggen. Nu weet ik dat de subtiele aanraking en aanwijzingen heel wat met je doen.
Stap voor stap ging ik samen met haar kijken naar stukken waar ik zelf niet bij durfde te komen, bang om mijzelf te verliezen in verdriet. Maar door haar zachte aanraking waardoor ze voelt waar de spanning zit, kon ik ontspannen en in vertrouwen samen kijken naar de pijn.
Ik heb het ervaren als een soms moeilijke, maar zeker als een verrassende reis in mijzelf. Daardoor sta ik nu veel sterker in het leven. Ik heb mijzelf terug gevonden. En daar ben ik haar heel dankbaar voor.
(een dankbare vrouw)

Wie ben ik? Wat wil ik?

Waarom ging ik naar de Haptotherapie? Ik ben een jonge meid (18), maar ik was mezelf kwijt. Ik was niet alleen op zoek naar mezelf, ik was ook bang en boos en had veel dingen opgehoopt. En wilde alles alleen doen. Door middel van de therapie vond ik een goede weg in mijn leven, ik kan nu tegen mensen zeggen wat me dwars zit, waar ik bang voor ben en waar ik boos op ben. En het mooiste is, ik ben er achter gekomen dat ik het niet alleen hoef te doen. Ik ben gegroeid door de therapie en volwassener geworden. Ik heb weer zin om tegen alles wat moeite kost te gaan knokken. Ik kan het allemaal weer aan! En ga er weer helemaal voor! Hier ben ik ontzettend dankbaar voor. Het was een geweldige ervaring!

Hervinden van eigen stevigheid - verwerkingsproces

Met haptotherapie heb ik weer contact leren maken met mijzelf, met de kracht die in mij zit. En door contact te maken met die kracht heb ik geleerd om mijn verdriet uit het verleden aan te kijken een aan te pakken. En dat zonder dat ik meegetrokken wordt het zwarte gat in, waar ik eerder de controle verloor en alleen maar verder weg zakte. Het was soms heel moeilijk, maar met Jitske heb ik geleerd om zonder angst te kunnen omgaan met groot verdriet van vroeger. Ik had door de jaren heen al een manier ontwikkeld om ermee om te gaan, een overlevingsmechanisme zo gezegd, maar dat bestond vooral uit wegstoppen en niet naar kijken. Al die tijd was ik me er zeer van bewust dar er “nog iets zat”, maar toen het naar boven kwam, was het veel te overweldigend om zo maar het hoofd te kunnen bieden. Door er samen met Jitske naar te kijken en vooral door het te voelen, heb ik mijzelf weer kunnen vinden en geleerd hoe ik in de toekomst mijn eigen kracht kan gebruiken door te luisteren naar wat er in mij zit. En zo dus niet meer bang hoef te zijn voor onzekerheid of pijnlijke herinneringen.
(vrouw - 35 jaar)

Zicht op eigen patronen

De haptotherapie sessies bij Jitske van Rees heb ik als zeer nuttig en praktisch ervaren. Door middel van praktische oefeningen heb ik geleerd hoe mijn valkuilen te ervaren en hoe hiermee om te gaan. Door middel van het leren luisteren naar mijn lichaam en door bij mijzelf te zijn en te blijven, heb ik geleerd om keuzes te maken vanuit mijn gevoel. Dit werkt “bevrijdend”.
(vrouw, 50 jaar)